Tuesday 16th of October 2018 07:19:58 AM

Έρευνα οικίας

Έρευνα οικίας

Ο ΥΙΟΣ του κατηγορούμενου είχε κάθε δικαίωμα να δώσει τη συγκατάθεση του για την έρευνα της οικίας του πατέρα του συμπεριλαμβανομένου και του υπνοδωματίου του τελευταίου, καθώς επίσης και για την παραλαβή οποιωνδήποτε αντικειμένων από την Αστυνομία τα οποία ήταν σχετικά με τη διερευνώμενη υπόθεση ναρκωτικών.

Στην παραπάνω απόφαση κατάληξαν ομόφωνα οι Δικαστές του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας Έλενα Εφραίμ (Πρόεδρος) Νίκος Γερολέμου και Στέλλα Μέσσιου, απορρίπτοντας τη ένσταση του συνηγόρου του κατηγορούμενου Ευάγγελου Πουργουρίδη για την κατάθεση τεκμηρίων που λήφθηκαν από την οικία του πελάτη του, στην απουσία του.

Συγκεκριμένα από το σπίτι λήφθηκαν ως τεκμήρια 32 κινητά τηλέφωνα με 26 κάρτες και χρηματικό ποσό €7.100, αφού πρώτα έδωσε συγκατάθεση ο ενήλικος γιος του κατηγορούμενου. Ο κ.  Πουργουρίδης υποστήριξε πως η γραπτή συγκατάθεση για έρευνα στο σπίτι του κατηγορούμενου φέρεται να υπογράφηκε από τον γιο του, όμως η υπογραφή δεν είναι γνήσια, ούτε και ο γιος είχε τέτοια ιδιότητα σε σχέση με την οικία του πατέρα του για να είναι δυνατό να δώσει νόμιμη εξουσιοδότηση για έρευνα της οικίας.

Ως εκ τούτου ο συνήγορος έθεσε θέμα μη νόμιμης έρευνας λόγω παραβίασης συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου  και κατά συνέπεια του μη αποδεκτού της κατάθεσης των τεκμηρίων. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η ακρόαση της υπόθεσης οδηγήθηκε στη διεξαγωγή δίκης εντός δίκης που οδήγησε στο πιο πάνω αποτέλεσμα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι ο κατηγορούμενος μαζί με δύο άλλα πρόσωπα (το ένα παραδέχθηκε ήδη) κατηγορούνται για  κατοχή με σκοπό την προμήθεια 7 κιλά και 84 γραμμάρια κοκαΐνη, 5 κιλά και 74 γραμμάρια κάνναβης, 11 σφαίρες, βραδύκαυστο ακαριαίο σχοινί μήκους 2.25 μέτρων, δύο πυροκροτητές, και δύο κομμάτια ΤΝΤ βάρους μιας λίβρας και 0,5 λίβρας αντίστοιχα. Επίσης ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και κατηγορία για νομιμοποίηση εσόδων για το ποσό των €7.100.

Με την πιο πάνω απόφαση ο αστυφύλακας Γερόλεμος Γερολέμου θα μπορέσει να καταθέσει τα τεκμήρια του φύλαγε και έτσι θα προχωρήσει η ακροαματική διαδικασία.

«Παράνομη η έρευνα»

 

Εδώ είναι κατάλληλο το στάδιο να σημειώσουμε πως παρόλο που η ένσταση στηρίζετο στο ότι η είσοδος της Αστυνομίας στην οικία και η έρευνα αυτής ήταν παράνομη και έγινε κατά παράβαση των συνταγματικών δικαιωμάτων του κατηγορουμένου στα πλαίσια της μαρτυρίας στη Δίκης εντός Δίκης ο συνήγορος Υπεράσπισης δεν περιορίστηκε στην προώθηση των κύριων θέσεων τις οποίες είχε επικαλεστεί ως βάση της ένστασης του, αλλά υπέβαλε και άλλες θέσεις προς τους μάρτυρες, όπως το ότι η υπογραφή του γιου αποσπάστηκε στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν. μετά την ολοκλήρωση της έρευνας, για να καταλήξει στην αγόρευση του να θέτει την επιχειρηματολογία του σε άλλη βάση.

 Παρά ταύτα το Κακουργιοδικείο θεώρησε πως οι εισηγήσεις του συνηγόρου Υπεράσπισης εμπίπτουν εντός της ένστασης του περί παρανομίας και αντισυνταγματικότητας της έρευνας και επομένως  έτυχαν εξέτασης.

 

Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής Χάρις Καραολίδου εξέφρασε αντίθετη θέση, ήτοι πως η βάση της ένστασης έχει καταρριφθεί εφόσον έχει καταδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό ότι η Γραπτή Συγκατάθεση έχει υπογραφεί από τον γιο οποίος είχε εξουσία να δώσει τέτοια Συγκατάθεση και ότι η έρευνα και η παραλαβή των τεκμηρίων έγιναν καθόλα νόμιμα.

 

Το βάρος απόδειξης

Οι τρεις Δικαστές στην απόφαση τους πάνω στο σοβαρό αυτό νομικό θέμα επεσήμαναν τα ακόλουθα:

α) Στα πλαίσια της Δίκης εντός Δίκης η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος απόδειξης πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι η λήψη μαρτυρίας έγινε νόμιμα προς πλήρη συμμόρφωση με τις πρόνοιες του Συντάγματος. Αναπόφευκτα, η απόδειξη του τρόπου εξασφάλισης της υπό εξέταση μαρτυρίας συνεπάγεται τη διατύπωση ευρημάτων. Η αξιολόγηση μαρτυρίας σε μια Δίκη εντός Δίκης πρέπει να περιορίζεται σε όσο το δυνατό στενότερα πλαίσια και μόνο στον βαθμό που κρίνεται απολύτως απαραίτητο για να αποφασιστούν τα επίδικα θέματα της Δίκης εντός Δίκης. Δεν πρέπει να εξάγονται συμπεράσματα που δυνατόν να επηρεάσουν δυσμενώς τον κατηγορούμενο στην υπεράσπιση του. Είναι πάγια νομολογημένο ότι κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας πρέπει να διατηρείται ανοικτό το γενικότερο θέμα αξιοπιστίας μαρτύρων και ιδιαίτερα του κατηγορουμένου. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Petri v. The Police (1968) 2 C.L.R. 40 και loannides v. The Republic (1968) 2 C.L.R 169.

 

β) Πριν προχωρήσουμε στη διατύπωση ευρημάτων, θεωρούμε σκόπιμο να ασχοληθούμε με την παρατήρηση του συνηγόρου Υπεράσπισης πως η Γραπτή Συγκατάθεση κατατέθηκε ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση και ως τέτοιο δεν έχει αποδεικτική αξία. Διαφωνούμε με αυτή τη θέση καθότι η Γραπτή Συγκατάθεση αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας Δίκης εντός Δίκης και, με την απόφαση του Δικαστηρίου για διεξαγωγή αυτής, κατατέθηκε στην κυρίως Δίκη ως Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α και παρέμεινε ως τέτοιο με την απλή αντικατάσταση του πρωτοτύπου κατά τη διάρκεια της Δίκης εντός Δίκης. Μόνο σε περίπτωση που η Γραπτή Συγκατάθεση ήθελε γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο τότε θα κατατεθεί ως Τεκμήριο στα πλαίσια της κυρίως Δίκης, αλλιώς θα παραμείνει Τεκμήριο προς Αναγνώριση χωρίς αποδεικτική αξία.

γ) Προκύπτει σαφώς πως στην προκειμένη περίπτωση η έρευνα η οποία διεξήχθη στην οικία του κατηγορουμένου  δεν βασίστηκε στο εκδοθέν ένταλμα έρευνας, Τεκμήριο 1, καθότι αυτό αναφέρετο σε λανθασμένη διεύθυνση. Η έρευνα στην οικία του κατηγορουμένου   βασίστηκε αποκλειστικά και μόνο στη Γραπτή Συγκατάθεση η οποία λήφθηκε από τον Λούκα Σταυρινού, Τεκμήριο προς Αναγνώριση Α. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Kozina (1999) 2 Α.Α.Δ. 503, το άρθρο 25 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, ρυθμίζει τις προϋποθέσεις διεξαγωγής έρευνας χωρίς ένταλμα, οι πρόνοιες του οποίου πρέπει να διαβάζονται και να εφαρμόζονται υπό το φως των διατάξεων του Συντάγματος.

 δ)Με γνώμονα τα ευρήματα του Δικαστηρίου, προκύπτει πως ο γιος διέμενε στην εν λόγω οικία μαζί με τους γονείς του και απολάμβανε κοινή κατοχή και είχε κοινή εξουσία επί αυτής, και δεν έχει διαφανεί πως υπήρχε οποιαδήποτε διευθέτηση ή συμφωνία μεταξύ αυτού και οποιουδήποτε των γονέων του, και κυρίως μεταξύ του και του κατηγορουμένου, για απαγόρευση ή αποκλεισμό της πρόσβασης του από οποιοδήποτε μέρος της οικίας ή ακόμα τη μη παροχή άδειας για έρευνα. Άλλωστε δεν δόθηκε μαρτυρία προς τούτο, αλλά ούτε και από τις καταθέσεις του ιδίου και της μητέρας του προκύπτει κάτι τέτοιο.

ε) Τέλος, επισημαίνουμε πως σύμφωνα με τα ευρήματα μας η συγκατάθεση του γιου δεν ανακλήθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο από την έναρξη μέχρι και τη λήξη αυτής, και ειδικότερα από τη μητέρα του.

 

 



Πρόσθεσε ένα σχόλιο